به گزارش پسماند ایران، پیام جوهرچی، معاون دفتر مدیریت پسماند سازمان حفاظت محیط زیست کشور در برنامه روی خط خبر صبح سه شنبه شبکه خبر با بیان اینکه مدیریت پسماندهای صنعتی بیشترین موانع و مشکلات را دارد، اظهار داشت: در حالی که پسماندهای صنعتی میتواند ارزش افزوده بالایی برای کشور داشته باشد، بخش بزرگی از ۱۱ میلیون تن پسماند صنعتی ما به شکلهای مختلف به ویژه قاچاق به عنوان سوخت، هدر میرود.
جوهرچی تصریح کرد: حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد از پسماندهای صنعتی که اغلب آن محصول فعالیتهای پالایشگاهی و پتروشیمی است، میتواند بدون دور ریز مورد استفاده قرار بگیرد و اکنون بخشی از این مواد به عنوان پسماند به کشورهای دیگر منتقل میشود و در این کشورها به عنوان سوخت مورد استفاده قرار میگیرد.
وی افزود: حدود ۶۰ درصد باقیمانده از پسماندهای صنعتی نیز قابلیت بازیافت برای مصارف صنعتی را دارند که در صورت برنامه ریزی و مدیریت در این زمینه، هم اشتغالزایی ایجاد میشود و هم برای کشور ایجاد ثروت میکند.
مشروح گفتگوی برنامه روی خط خبر صبح سه شنبه ۷ مهر ۱۴۰۵ شبکه خبر:
سؤال: ما چند نوع پسماند داریم؟
جوهرچی: طبق قانونی که سال ۱۳۸۳ در مجلس شورای اسلامی مصوب شد و تقسیمبندی انجام شده؛ ما به پنج نوع پسماند رسیدیم. اما قبل از پاسخ به سوالات شما من نکاتی را مطرح میکنم.
مدیریت پسماند موضوعی است که در کل دنیا، موضوع جدیدی است، چون بالأخره با پسماندهای جدید و انواع جدیدی مواجه شدیم؛ از ۱۹۷۰ میلادی به این سو موضوع جدی گرفته شده؛ مثل سایر موضوعات؛ سازهای، عمرانی و بقیه بخشها، این نیست که صدها سال شاید پشتوانه داشته باشد، بنابراین با این دید بهتر است جلو برویم. حالا جایگاه سازمان محیط زیست را عرض کنم؛ سازمان با یک عده و عُده خیلی کمی به عنوان ناظر بر حسن اجرای قانون تعریف شده؛ یعنی سازمان محیط زیست را به عنوان دستگاه اجرایی در قانون قطعاً نمیبینید در قانون و سؤالات و انتقاداتی که در ادامه بحث خواهم کرد؛ این را توجه بفرمایید که سازمان از جانب طلبکاری حرف میزند، نه از جانب دستگاه اجرایی که وظیفه اجرایی داشته باشد.
سؤال: اشاره کردید به این که ما پنج نوع پسماند داریم، اشاره بفرمایید که چه هستند و کدام یک از آنها بیشترین آسیب را به محیط زیست کشورمان وارد میکند و بیشترین میزان تولید را در کشور ما دارد؟
جوهرچی: شاید آنچه که عموم میبینند، بیشتر پسماندهای شهری و روستایی است؛ حدود ۲۰ میلیون تن در سال یا به عبارتی ۵۵ هزار تن در روز ما پسماند شهری داریم، ولی در کنار مضرات و خطراتی که کنار این بگیرید؛ پسماندهای شیمیایی و سموم کشاورزی خطرناک، شاید خطر بیشتری نسبت به پسماندهای شهری دارند که مغفول میمانند؛ پسماندهای پزشکی و بیمارستانی ما بسیار خطرناک و عفونی هستند، ولی آن که بیشتر دیده میشود؛ موضوع شهرداریها و پسماندهای شهری ماست که متأسفانه وضعیت مطلوبی هم ندارد.
سؤال: نسبت به سنوات گذشته فکر میکنم قدری البته کاهش پیدا کرده؟ دورریزهایی که در خانهها خیلی زیاد هم داشتیم، با شرایطی که در کشورمان پیش آمده، کاهش پیدا کرده، چون عدد و رقمها را آن طور که مطالعه میکردم میشود گفت با کاهش تقریباً قابل تأملی روبهرو بودیم.
جوهرچی: در این یک سال اخیر؛ یکی از منافعی که این وضعیت داشته، شاید این بوده که تولید پسماند و ضایعات کاهش پیدا کرده، فشار روی مراکز دفع ما و مراکز لجستیک و سیستماتیکی که میخواهند اینها را حمل و نقل کنند کمتر شده، ولی قطعاً این طور نخواهد بود، ما از الان باید فکرش را کنیم که چند سال آینده چه کار میخواهیم کنیم و به چه سمتی میخواهیم برویم؟
سؤال: اشاره کردید در بین پسماندهایی که داریم؛ پسماندهای بیمارستانی است؛ وضعیت این پسماندهای خطرناکی که به عنوان پسماندهای بیمارستانی و البته صنعتی هستند، ساماندهی آنها به چه گونهای است؟
جوهرچی: در مورد پسماندهای پزشکی و بیمارستانی ما در بیمارستانهای دولتی، آن که زیر نظر وزارت بهداشت است، تقریباً وضعیت مطلوب به بالا را داریم.
سؤال: یعنی امحاء و دفعی که صورت میگیرد به صورت استاندارد صورت میگیرد؟
جوهرچی: بله، کالکشن، جمعآوری، حمل و دفع آن به صورت تقریباً، نمیتوانیم بگوییم صد درصد پرفکت، ولی به صورت مطلوب انجام میشود. مشکل در پسماند بیمارستانی ما؛ متأسفانه مطبها و مراکز جراحی محدود هستند. نظارتی که باید بر آنها باشد؛ متأسفانه، پراکنده، گسترده و جمعآوری آنها سخت است. فرهنگسازی که باید در آن مورد شود، شاید یک مطب پزشکی اندازه دو تا سه کیلو در روز پسماند داشته باشد، آن باید فرهنگ سازی شود که چگونه آن را جمع کنیم و از پسماندهای شهری ما جدا شود و برود سمت بازیافت و دفع مناسب که آن هم بالأخره وزارت بهداشت دستاندرکار است و طبق ضوابط باید انجام شود.
سؤال: نظارت با وزارت بهداشت است؟
جوهرچی: بر عهده وزارت بهداشت است، ناظر عالی؛ سازمان حفاظت از محیط زیست است.
سؤال: شما از جایگاه مطالبهگری خود در حوزه پسماندهای بیمارستانی و صنعتی چه اقدامی را انجام میدهید؟
جوهرچی: ما متأسفانه در بخش صنعت مشکل داریم؛ علیرغم این که پسماندهای صنعتی ما ارزش افزوده خیلی بالایی دارند، آخرین حلقه سیکل تولید پتروشیمیها و پالایشگاهها را در نظر بگیرید که اولین حلقه تولید بعضی از صنایع دیگر هستند، متأسفانه اینها در راستای اقتصاد چرخشی ما که برسد به دست آن تولیدکننده ثانویه، خوب عمل نمیشود. وزارت صمت در ماده ۱۱ قانون مدیریت پسماندها با عرض تأسف عرض کنم؛ نظارت درستی ندارد، چون تولی خود را برای تولید تعریف کرده، اصلاً میگوید من نه تخصص آن را دارم، نه میتوانم و نه بیشتر وارد موضوع میشوم. برای همین است که ما در موضوع پسماندهای صنعتی بسیار مشکل داریم، علیرغم این که ارزش افزوده خیلی بالایی برای کشور باید داشته باشیم.
سؤال: الان ما چقدر پسماند صنعتی داریم؟ چقدر آن امحاء و چقدر بازتولید میشود، چون به این نکته هم اشاره کردید که همین پسماندهای صنعتی میتواند که بسیار سودآور باشد و بشود از آنها بهرههای بسیار برد؟
جوهرچی: کشورهایی که نفتی نیستند، مثل کشور پاکستان و افغانستان بسیار طالب همان سیکل آخر پتروشیمیهای ما هستند. شاید قاچاقی دارد به عنوان یک ماده اولیه صادر میشود، نه به عنوان پسماند، چون اگر پسماند تعریف شود، ذیل کنوانسیونهای بینالمللی باید بیاید، مبدأ و مقصد مشخص شود ولی به عنوان محصول میرود که از رصد سازمان هم متأسفانه خارج میشود.
سؤال: یعنی هیچ آماری را حتی سازمان در مورد آنها ندارد که چه میزانی است؟
جوهرچی: چرا، تولید پسماندهای صنعتی ما حدود ۱۱ میلیون تن در سال است.
سؤال: چقدر بازیافت میشود و چقدر آن مسیری که اشاره میفرمایید را طی میکند؟
جوهرچی: قاچاق کالا و سوخت؛ به عنوان پسماند انجام میشود خیلی وقتها. ئیدیسی اتیلن دیکلوراید به عنوان سوخت صادر میشود که خودش پسماند است.
سؤال: چقدر از ۱۱ میلیون است؟
جوهرچی: از ۱۱ میلیون تن، شما ۳۰ تا ۴۰ درصدش را میتوانید به عنوان بازیافت کامل در نظر بگیرید، یعنی هیچ دورریزی نداشته باشد، بقیه آن هم قابل بازیافت است.
سؤال: یعنی همینهایی که قاچاق میشود؟
جوهرچی: مقدار آن قاچاق را اصلاً نمیدانیم.
سؤال: عددهای دیگر را که میدانیم، میتوانیم از این ۱۱ میلیون تن کم کنیم، میرسیم به عددی که قاچاق میشود؛ طبیعتاً؟ این اتفاق نمیافتد؛ یعنی قاچاق هم در آن حدود ۱۱ میلیون تنی که اشاره میکنید دیده نمیشود؟
جوهرچی: تولید پسماند را عرض میکنم، یعنی من پسماند صنعتی که در سال دارم؛ حدود ۱۱ میلیون تن است. چقدر آن قاچاق میشود؟ آماری که از گمرک نمیشود گرفت، چون به عنوان پسماند در اظهارنامههای گمرک یادداشت نمیشود. آماری که داخل بازیافت میشود؛ حدوداً ۳۰ تا ۴۰ درصد است؛ یعنی آن ۶۰ درصد هم ما میتوانیم برگردانیم به اقتصاد کشورمان، از آن ۶۰ درصد؛ بخشی قاچاق و بخشی میرود دفع غیراصولی میشود. چرا ما باید منابعمان را اتلاف کنیم، ببریم زیر خاک؟
سؤال: میتوانیم آنها را بازیافت کنیم؛ با چه ساختار و سازوکاری؟
جوهرچی: ساختار آن فوقالعاده پیچیده است، یعنی به این راحتیها نیست. شما ۱۴۰۰ نوع وقتی پسماند دارید، هر کدام فرایند شیمیایی خود را باید طی کند.
سؤال: به خاطر این فرایند سختش نیست که قدری کار را سهل کنیم؟ یا دفن یا قاچاق میکنیم؟
جوهرچی: متأسفانه خیلی موارد دخیل است؛ یا فاصله محلی که باید بازیافت شود زیاد است از آن محلی که باید برود بازیافت شود، از لحاظ صرفه اقتصادی برای تولیدکننده ندارد، میبرد دفن میکند.
سؤال: ما سایتهای بازیافت زیادی در کشورمان داریم؟
جوهرچی: خیر، سایت بازیافت صنعتی ما در حدود هفت سایت بیشتر نیست.
سؤال: پراکندگی آن چگونه است؟
جوهرچی: متأسفانه مناسب نیست.
سؤال: تعداد این سایتها چقدر باید باشد که بتواند جوابگوی نیاز بازیافتی که میخواهیم در کشورمان انجام دهم باشد؟
جوهرچی: باید رویکردمان را ببینیم، ما میخواهیم که داخل کشور این را مدیریت کنیم یا مثل بعضی کشورهای شاید اروپایی میخواهیم آن را صادر کنیم.
سؤال: الان سود آن در چیست که در داخل مدیریت کنیم یا آن را صادر کنیم؟ چون حتی صادر هم میکنیم در واقع ارزی را برای کشورمان میآوریم؟
جوهرچی: ارزی میآید، ولی اگر بخواهیم اشتغالزایی داشته باشیم و صنایع ما گسترده شود در صنعت بازیافت، باید در داخل مدیریت شود. این رویکرد اول مشخص شود.
سؤال: اگر در داخل باشد، چند سایت نیاز داریم؟
جوهرچی: حدوداً دو برابر بیشتر از این؛ ۱۴ تا ۱۵ سایت باید داشته باشیم، نه به عنوان سایت دفع، روشی که انجام میشود؛ سادهترین روش است؛ دفن! در حالی که این باید بیاید در ساختار بازیافت، یعنی سایتهای ما به عنوان بازیافتی.
سؤال: الان سایتهای دفن بهداشتی ما آن هفت تا هستند؟
جوهرچی: صنعتی ما ۷ تا هستند.
سؤال: دفن بهداشتی ما چقدر است؟
جوهرچی: دفن بهداشتی ما به اندازه هر شهری یک سایت داریم، ولی به عنوان بهداشتی نمیشود تلقی کنیم.
سؤال: آن هم نیاز آن شهر را پاسخگو است که به تعداد هر شهری یک سایت داریم؟
جوهرچی: این را باید بررسی کنیم در کتِگوری پسماندهای شهری و روستایی ما، هر شهر ما چقدر دارد و چقدر سایت پسماند آن را مدیرریت میکند و به چه روشی؟ سادهترین روش برای شهرهای کوچک؛ دفن است، چون هزینه آن کمتر است، برای هر کیلوگرم پسماند؛ ۲۰ ریال شما هزینه دفن دارید، ولی بخواهید آن را تقسیمبندی کنید به کمپوست و کودسازی، مهندسیسازی و بازیافت، هر کدام قیمتهای متفاوت میگیرد، ولی نکته اینجاست؛ شما از پسماند به عنوان آردیاف سوخت میخواهید استفاده کنید، بعضی از کشورها مثل ترکیه به سمت این رفتهاند؛ سوخت استفاده میشود؛ هزینه اولیه پوناصد توامن در میآید برای هرکیلوگرم ولی برگشت آن گازی که شما در نظر میگیرید با ارزش حاملهای انرژی که الان وجود دارد بیشتر در میآید طی ده سال یعنی رویکرد دهسالهای باید در نظر گرفت.
سؤال: یعنی یک افق ده ساله باید برایش ببنیید و یک برنامهریزی کنید؟
جوهرچی: متاسفانه مریضی اصلی که توی این واسطه وجود دارد این است که حاملهای انرژی قیمتش پایین است. اگر قیمت حاملهای انرژی به اندازه فوب جهانی باشد این قطعا میصرفد. چون ترکیه که منابع انرژی نفتی ندارد میآید سمت استفاده از پسماندها به عنوان کارخانههای سیمان یا نیروگاههایی که از این مواد برای گرمایش استفاده میکنند.
سؤال: چقدر باید بیاد توی بخش خصوصی؟
جوهرچی: بخش خصوصی که سیمان تولید میکند؟
سوال: نه، در همین حوزه پسماندی که دارم عرض میکنم، چه قدر میتواند بیاید در بخش خصوصی و چه قدر برای بخش خصوصی میتواند سودآور باشد؟ بالاخره باید یک سودی داشته باشد که طرف بیاید که بخواهد سرمایهگذاری کند در این حوزه و با یک افق ده ساله که ما برسیم به اون نکتهای که جنابعالی میفرمایید؟
جوهرچی: سودی که میفرمایید با ارزانبودن حامل انرژی تامین نمیشود. کارخانه سیمان که گاز را هر سنت سه دهم دارد باز میکند، نمیآید سمت این برود که پسماند را ببرد به عنوان سوخت استفاده کند. به همین دلیل من دوتا سه تا عدد را عرض کنم ببینید چه قدر درآمدزایی ما میتوانیم برای کشور داشته باشیم؛ فقط در بخش پسماندهای شهری مان با ارز پنجاه هزار تومانی ما حسابش کردیم، صد همت درآمد سالیانه اش هست. این بازیافتی اش است. شما اگر این را ضرب کنید در نرخ ارزی که رفته بالا و کاهش نا ترازی که وجود دارد و در ماههای سرد سال برای کارخانههای سیمان گاز قطع میشود خودتان هم میدانید دیگر، خوب میتوانند استفاده کنند. چرا استفاده نمیشود؟ کارخونه سیمان میگوید دم در کارخانه به من تحویل بدهید، شهرداری میگوید که هزینه حمل نمیدهند، یعنی یک دعوای کوچیکی کشور را کلا دارد توی این منابع متضرر میکند.
سؤال: خوب برای حلش شما گفتید همه میگویند که هر چیزی که قرار است اتفاق بیفتد همین دم در حال محل کار ما باشد و همین جا در کارخانه ما باشد به خاطر اینکه ما نخواهیم هزینهها را پرداخت کنیم. چطور قابل حل هستش؟
جوهرچی: قانون سال ۸۳ که مصوب شد و از سال ۸۸ به این نتیجه رسیدیم که باید برخی مفادش تغییر پیدا کند. چند تا مفاد چیه یکیاش بحثای پی آر است یعنی مسئولیت تولید کننده. من به عنوان تولیدکننده مسئولیتی دارم در قبال زنجیره آخر تولید. در دنیا همین اتفاق میافتد همان اول کار به صندوق ملی محیط زیست هر کشوری مقداری بخشی از اون درآمدش واریز میشود به عنوان مدیریت پسماندی که در آخرین لحظه اتفاق میافتد. تازه سال نود و سه ما صندوق ملی محیط زیست مان تاسیسشد. ببینید وقتی صندوق تاسیس میشود اساسنامهاش دارد میگوید تو فقط میتوانی بیایی به صنایع بازیافت وامهای کمبهره بدهی که آنها گسترش پیدا کند. سال نود و چهار در کمیسیون زیربنایی دولت مسئله کلان شهرها پیش آمد، بعد یک مصوباتی تصویب شد که باز هم دیدیم اتفاق خاصی توی موضوع پسماند ما اتفاق نیفتاد متاسفانه و دوباره اومدیم دوباره پیشنویس اصلاحیه قانون از سال هزار و چهارصد نوشته شد سال پیش توی صحن علنی مجلس کلیاتش …
سؤال: این نود و چهار تا هزار و چهارصد که ما یکبار دیگر بازنگری کردیم قانون را، یعنی موضوع محیط زیست و پسماند را کلاً بیخیال شدیم و گذاشتیم کنار دیگر، چون عملاً باید کاری صورت نگرفته است. چون مفاد قانونی اش میفرمایید که مشکلاتی دارد که باید حتماً مرتفع میشده تا قابلیت اجرایی دارد؟
جوهرچی: قطعا خودتان مستحضرید که عوض کردن قانون به این راحتیها نیست. ولی از قانون اول هفده سال گذشته عملاً ما در حوزه پسماند به نظرم میآید که همان موضوعات و مشکلاتی را که هفده سال پیش توانستیم مطرح بکنیم همچنان قابل طرح هستش همچنان هم پاسخی برایش احتمالا نداریم؟ یکی بحث فرهنگسازی که شما الان دارید انجامش میدهید و ممنونتان هستیم یک بخشش بالاخره طول میکشد و در اجرا مشخص میشود مشکلاتش.
سؤال: هفده سال؟
جوهرچی: هفده سال زیاد است من قبول دارم ولی توی دهه نود کشور رفت سمت کمپوست سازی و کارخانههای کمپوست ایجاد شد و کل ظرفیت گذاشتند اینجا و در شمال کشور سه زبالهسوز عوض کردند.
سؤال: واقعاً آن زمان راهکار همین بود؟ چون یک زمانی در یک مقطعی میگوییم که این راهکار در این مقطع اجرایی بشود مشکلات را حل میکند. حالا هرچند که در طولانی مدت هیچ تاثیری نداشته باشد. آیا واقعاً اون زمانیکه این اجرایی شد راهکار اساسی آن زمان همین بوده؟
جوهرچی: آن زمان هم درست اجرا نشد. الان مشکل ما توی شمال کشور بیشتر جاهای دیگر است. زبالهسوز رشت قراردادی بست دهه نود که اگر من ایجاد بشوم هیچ کارخونه بازیافتی در اطرافت گیلان نباشد. خودش هم ایجاد نشد و اجازه نداد کارخانههای بازیافت کمپوست ایجاد بشود! الان هم اجرا نشده فقط دو تا سوله گذاشتند. ببینید چند تا موردی که نمیگذارد موضوع برود جلو، بودجه باید باشد، عوض شدن مدیرها و شهردارها، پاسخگو نبودن شهردارها به سازمان محیط زیست، شما داور را میگذارید داخل زمین فوتبال کارت زرد و قرمزش دستش ندهی به کجا میخواهی برسی.
سؤال: در قانون نیامده که باید پاسخگو باشند به سازمان محیط زیست؟
جوهرچی: باید پاسخگو باشند ولی در قانون نهایتش به کجا ختم میخواهد بشود؟ سازمان محیط زیست میرود شکایت میکند از شهرداری تهران و در مرجع قضایی نود میلیون تومان برای ده سالش جریمه بسته میشود.
سؤال: بازدارنده نیست؟
جوهرچی: باید برویم سمت اصلاح قانون. الان توی مجلس انشاءالله که من امیدوارم که بزودی بند بندش مطرح بشود یک باری از دوش کشور برداشته شود.
سؤال: چالشها را بفرمایید و همین قانونی که الان شما دارید بهش اشاره میکنید که در مجلس شورای اسلامی هست در چه حوزههایی راهگشا خواهد بود و ما در افق پنج ساله افق ده ساله چی را خواهیم دید در حوزه محیط زیست و پسماند کشورمان؟
جوهرچی: اصلیترین موضوع ما که عرض کردم شهرداریها باید پاسخگو باشند، تجهیز شهرداری باید باشد.
سؤال: الان ما آمار داریم که کدام شهرداریها همکاری لازم را در این حوزه انجام دادند یا ندادند؟
جوهرچی: عرض کنم بیشتر شهرداریهای ما اصلا اولویتشان مدیرت پسماند نیست.
سؤال: ولی پول پسماند را میگیرند؛ خصوصا صنعتیها را که خیلی کلان هم میگیرند؛
جوهرچی: صنعتیها را وزارت صنعت باید دخیل بشود. ولی ببینید شهردار باید اولویتش مدیریت پسماند باشد، اما میگوید من به پارلمان خودم پاسخگو هستم و به شوراهای شهر خودم پاسخ گو هستم یعنی بیشترین پاسخ را به اونجا میدهد نه به بدنه دولت. پول را از دولت میگیرد کمکها را از دولت میگیرد ولی پاسخ گویی اش به شورای شهر است.
سؤال: خوب الان طبق قانونی که در مجلس هستش پاسخگویی دارد؟
جوهرچی: بله بازدارندگیها بیشتر میشود. منابعی که برای مدیریت پسماند میآید فقط برای شهرداری نمیآید یک شهر کشور شش هزار پست سازمانی دارد که به جای شش هزار تا آمده، دوازده هزار تعریفشده خوب برای همه اینها هزینه میتوانید بکنید. دوم اینکه شصت درصد شهرداریهای شهرهای کوچک ما امکانات لجستیکی ندارند و شاید اصلاً سیستم کامپیوتری ندارند که بیایند روی سامانه وارد کنند. لجستیک حملونقلی ندارند مرکز مهندسی ندارند یعنی به اونها هم باید توجه بشود. در کنار این جغرافیا مهم است، فرهنگسازی مهم است، اینکه منابع به کجا میرود مهم است، اینکه اتلاف نشود مهم است و ...
بعد از اینهمه مدت رسیدیم به این که با آییننامه و ضوابط و بخشنامه ما نمیتوانیم مشکل را حل کنیم و سامانهای کردیم و گفتیم شما هر نوع پسماند را میخواهید انتقال بدهید باید در سامانه سازمان محیط زیست وصل کنید.
سؤال: که این قاچاق را هم کاهش میدهد؟
جوهرچی: بله بله، باز هم اتفاقی نیفتاد. وزارت خانه نیامدند، توی برنامه هفتم آوردیم موضوع را ذیل برنامه هفتم تعریف شده. یک سال از ابلاغ برنامه ملی کشور گذشت. سی مهرماه سال پیش ابلاغ شده و من سی مهرماه امسال باید گزارش بدهم به هیئت دولت. اگر گزارشها را خدمت شما هم تقدیم کنیم میبینید که قطعاً پایین دو درصد اهداف برنامه هفتم در سال اول محقق شده است.
سؤال: این عدد خیلی جای تعجب و تاسف دارد. بالاخره برنامه هفتم دو سال و نیم است که ازش گذشته و اینکه در طول سال اولش فقط کمتر از دو درصد باشد جای تاسف دارد. در پسماند خانگی تفکیک زبالهها چقدر میتواند در مدیریت پسماند کمک بکند؟
جوهرچی: فوقالعاده زیاد! حدود چهل و پنج درصد اگر تفکیک صورت بگیرد بقیه موارد هم در ریل خودش جلو میرود. فرهنگسازی خیلی مهم است و مردم فهیم ما قطعاً اینها را میدانند و انجام میدهند. اما میبینیم که شهرداری یک مخزن بیشتر نگذاشته و همه پسماندها باهم دیگر جمع میشود و مخلوط میشود. پس در کنار فرهنگسازی، باید زیرساختها را هم درست کنم. چرا اون اتفاق نمیافتد؟ چون نفع شهرداری در آن هست. وقتی که در قسمتهای بالای شهر شما ساعتی سطلهای زباله را اجاره میدهی به پیمانکارت، نمیآیی سمت این که که مردم را هم تشویق کنی برای تفکیک، چون به عنوان منبعی برای درآمد شهرداری دیده میشود.
منبع خبر : خبرگزاری صدا و سیما
