در پروژهای نوآورانه در بندر تورنتو، پژوهشگران از فناوری اینترنت اشیای ماهوارهای برای ردیابی زبالههای پلاستیکی استفاده کردند. این پروژه توسط گروه U of T Trash Team و با همکاری دانشگاه تورنتو، وزارت محیط زیست کانادا، The National Geographic Society و شرکت Globalstar اجرا شد. در این طرح، بطریهای سبکوزن مجهز به ردیاب ماهوارهای کممصرف در نقاط مختلف بندر رها شدند و مسیر حرکت آنها بهصورت مداوم روی نقشه دنبال شد.
دادههای جمعآوریشده به پژوهشگران کمک کرد تا نقاط تجمع زبالهها را شناسایی کرده و الگوهای جریان آب و باد را تحلیل کنند. نتایج نشان داد که اینترنت اشیای ماهوارهای میتواند دقت پایش محیطزیستی را به طور چشمگیری افزایش دهد و مبنای جانمایی تجهیزات جمعآوری زباله و طراحی مدلهای هیدرودینامیک شود.
ردیابی زبالههای پلاستیکی
تجربه موفق تورنتو اثبات کرد که این روش نه تنها عملی، بلکه بسیار کارآمد است و قابلیت گسترش به سایر مناطق آبی را دارد. در ایران نیز ظرفیتهای قابل توجهی برای اجرای پروژههایی مشابه وجود دارد. سامانههای بومی مانند اینترنت اشیای ماهوارهای «هدهد» و مودمهای مرتبط نشان میدهند که فناوری داخلی آماده پشتیبانی از چنین طرحهایی در مقیاس ملی است.
پیادهسازی چنین پروژههایی میتواند قدم مهمی در مدیریت پایدار منابع آبی و کاهش آلودگی پلاستیکی در کشور باشد.
