به گزارش روابط عمومی سازمان حفاظت محیط زیست، عصر امروز شصتویکمین جلسه کارگروه ملی مدیریت پسماند که با محوریت بررسی اجرای آییننامه کاهش مصرف کیسههای پلاستیکی برگزار شد.
نرگس فلاح، مدیر کل دفتر مدیریت پسماند سازمان حفاظت محیط زیست در این جلسه اظهار داشت: در راستای اولین بخش پویش سازمان حفاظت محیط زیست برای کاهش مصرف کیسههای پلاستیکی، بررسی اجرای این آییننامه در دستور جلسه کارگروه قرار گرفت و پیش از ورود به دستور جلسه، مروری بر اقدامات انجامشده از زمان تصویب آن در سال ۱۴۰۱ تاکنون خواهیم داشت.
وی تصریح کرد: متأسفانه شاهد رها شدن کیسههای پلاستیکی در سواحل، جنگلها، طبیعت و همه جاهایی هستیم که قدم میگذاریم و به همین دلیل کاهش مصرف پلاستیک یکی از مواردی است که میتواند به حفظ محیط زیست کمک کند.
فلاح با اشاره به آسیبهای جدی پلاستیکها در چرخه مدیریت پسماند گفت: حضور پلاستیکها و به تبع آن میکروپلاستیکها در کمپوستهای تولیدی، میتواند آسیبهای بسیار جدی در ادامه مصرف این کمپوستها در زمینهای کشاورزی ایجاد کند. همچنین حضور این پلاستیکها در بخش زبالهسوزها میتواند چالشهای جدی از نظر تولید دیاکسین و فوران به دنبال داشته باشد، اما کاهش مصرف این مسئله میتواند به ما کمک کند.
مدیرکل دفتر مدیریت پسماند با اشاره به ماده ۲ آییننامه گفت: این ماده قید کرده وزارت صنعت، معدن و تجارت باید ترتیبی اتخاذ کند تا تولیدکنندگان کیسههای پلاستیکی با ضخامت کمتر از ۲۵ میکرون، از تاریخ ابلاغ به مدت ۵ سال، سالانه ۲۰ درصد از ظرفیت تولیدی خود را به کیسههای سازگار با محیط زیست یا زیستتخریبپذیر جایگزین کنند. در مکاتبات ما برای استعلام اجرای این بند، وزارت صمت اعلام کرده به دلیل وجود موانع در اجراییسازی، تمایل دارد این ماده را حذف کند و دلایل آن را افزایش مواد اولیه مصرفی، افزایش قیمت محصول و تعویض دستگاههای موجود نازکزن عنوان کرده است. بنابراین این بند آییننامه اجرا نشده و تا این مقطع اتفاقی در این حوزه نیفتاده است.
فلاح در تشریح ماده ۴ آییننامه افزود: این ماده به ممنوعیت تولید انواع کیسههای پلاستیکی حاوی افزودنی به منظور جلوگیری از تولید و انتشار ریسک پلاستیکها اشاره میکند. تولیدکنندگان محصولات و کیسههای پلاستیکی زیستتخریبپذیر در صورت دریافت علامت استاندارد موظف هستند نشان تجزیهپذیری را ذکر کنند و در غیر این صورت اجازه درج این نشان را ندارند.
وی با اشاره به ماده ۶ آییننامه گفت: بر اساس این ماده، سازمان ملی استاندارد موظف بود استاندارد تخصصی کیسههای پلاستیکی زیستتخریبپذیر را مصوب کند که این استاندارد در سال ۱۴۰۲ تدوین و ابلاغ شد. همچنین این سازمان موظف بود فهرست آزمایشگاههای دارای تأیید صلاحیت را اعلام کند؛ استعلام قبلی ما نشان میداد هیچ آزمایشگاهی تأیید صلاحیت نشده، اما در مکاتبه اخیر، سازمان ملی استاندارد یک آزمایشگاه را به عنوان آزمایشگاه تأیید صلاحیتشده معرفی کرد.
مدیرکل دفتر مدیریت پسماند با اشاره به ادعاهای مطرح در جامعه درباره کیسههای تجزیهپذیر خاطرنشان کرد: بیش از ۵۵ شرکت مدعی تولید کیسههای تخریبپذیر، کمپوستپذیر، زیستپایه و تجزیهپذیر هستند و ما استعلامی از وزارت صمت انجام دادیم که آیا این مجموعهها علامت استاندارد دریافت کردهاند. ادعاهایی مبنی بر صددرصد تجزیهپذیر یا زیستتخریبپذیر بودن برخی کیسهها مطرح میشود که باعث میشود مردم با این نگاه که کیسه تخریبپذیر خریداری میکنند، مصرف را بیشتر کنند. در حالی که دریافت مجوزی بر این مدعا وجود ندارد و سازمان ملی استاندارد اعلام کرده هیچ شرکتی برای محصولات تولیدی خود کد استاندارد دریافت نکرده است.